سیستم عامل اندروید چیست/قسمت دوم

اندروید یک سیستم عامل همراه است که توسط گوگل بر اساس کرنل لینوکس و برای دستگاه‌های مجهز به صفحه لمسی مانند گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها ساخته شده است. رابط کاربری اندروید بر اساس ارتباط مستقیم است و کاربر با استفاده از اعمالی چون کشیدن انگشت، ضربه زدن و استفاده از دو انگشت، با اشیاء درون صفحه تعامل دارد و از یک کیبورد مجازی برای وارد کردن متن استفاده می‌کند. علاوه بر دستگاه‌های مجهز به صفحه لمسی، گوگل سیستم عامل‌های Android TV برای تلویزیون، Android Auto برای وسایل نقلیه و Android Wear را برای ساعت‌های هوشمند – به همراه یک طراحی منحصر به فرد – ساخته است. سیستم عامل اندروید دارای نسخه‌های مخصوصی برای نوت بوک‌ها، کنسول‌های بازی و دوربین‌های هوشمند و دیگر دستگاه‌های الکترونیک است.

این سیستم عامل توسط کمپانی Android Inc. توسعه یافت؛ کمپانی که در سال 2005 توسط کمپانی گوگل خریداری شد. اندروید در سال 2007 در کنار پیمان Open Handset Alliance، کنسرسیومی از کمپانی‌های ساخت سخت افزار، نرم افزار و ارتباطات برای پیشرفت استانداردهای باز دستگاه‌های همراه، رونمایی شد. از زمان تبلیغ اولین دستگاه اندرود در سپتامبر 2008، این سیستم عامل در چندین نسخه مختلف عرضه شده که آخرین نسخه آن اندروید 7.0 نوقا است که در آگوست 2016 عرضه شد. اپلیکیشن‌های اندروید از فروشگاه Google Play قابل دریافت هستند و تا فوریه سال 2017، 2.7 میلیون اپلیکیشن در آن قرار گرفته است. اندروید از سال 2013، پرفروش‌ترین سیستم عامل بوده و روی بیشتر گوشی‌های هوشمند نصب شده است. در ماه مه 2017، تعداد کاربران اندروید به صورت ماهانه، به 2 میلیارد نفر رسید که این بیشترین تعداد کاربران یک سیستم عامل است.

ویژگی‌ها

رابط کاربری

رابط کاربری پیش فرض اندروید بر اساس ارتباط مستقیم است و عملکرد لمسی آن از اعمالی چون لمس کردن و کشیدن انگشت روی صفحه پیروی می‌کند و به یک کیبورد مجازی مجهز است. با استفاده از بلوتوث یا درگاه USB می‌توان کنترلر بازی یا کیبورد فیزیکی را به یک دستگاه اندروید متصل کرد. واکنش به ورودی کاربر در این دستگاه‌ها سریع است و گاهی از یک موتور لرزشی برای ارائه واکنش به کاربر استفاده می‌شود. سخت‌افزارهای داخلی مانند شتاب سنج، ژیروسکوپ و حسگر مجاورت توسط اپلیکیشن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند، برای مثال، ژیروسکوپ می‌تواند جهت نمایش صفحه را از عمودی به افقی تغییر دهد.

دستگاه‌های اندروید به صفحه اصلی بوت می‌شوند که مرکز اصلی کنترل و دریافت اطلاعات در دستگاه، مشابه دسکتاپ یک کامپیوتر است. صفحه اصلی اندروید از آیکون اپلیکیشن‌ها و ویجت‌ها تشکیل می‌شود. آیکون‌ها نمایانگر اپلیکیشن‌های نصب شده و ویجت‌ها نیز نمایش دهنده اطلاعات زنده و در حال آپدیت، مانند آب و هوا یا ایمیل هستند. صحفه اصلی ممکن است دارای چندین صفحه باشد که کاربر میان آن‌ها رفت و آمد می‌کند. اپلیکیشن‌های زیادی در گوگل پلی برای شخصی سازی و تغییر ظاهر صفحه اصلی وجود دارند و حتی می‌توانند سیستم عامل‌های دیگر مانند ویندوز فون را نیز شبیه سازی کنند. اکثر شرکت‌های سازنده گوشی‌های هوشمند سعی می‌کنند که نسخه اندروید محصولات آن‌ها متمایز و متفاوت باشد.

در بالای صفحه نمایش، نوار وضعیت یا status bar اعمال شده که اطلاعاتی درباره دستگاه و وضعیت اتصالات ارتباطی را نمایش می‌دهد. این نوار قابل پایین کشیدن است تا صفحه اعلانات دستگاه و آخرین وضعیت اپلیکیشن‌ها به نمایش در آید. اعلان‌ها کوتاه، زمان بندی شده و مرتبط با اپلیکیشن‌هایی هستند که در حال اجرا نیستند و با زدن روی هر اعلان، صفحه مربوط به اپلیکیشن مرتبط به نمایش در می‌آید. از اندروید 4.1 Jelly Bean، «اعلان‌های قابل گسترش» به کاربر اجازه دادند تا با کشیدن اعلان‌ها، اطلاعات بیشتری را مشاهده کند.

یک صفحه تمام اپلیکیشن‌های نصب شده را نمایش می‌دهد و کاربر می‌تواند اپلیکیشن‌ها را از این لیست به صفحه اصلی بیاورد. یک صفحه دیگر نیز به نمایش اپلیکیشن‌هایی که اخیرا استفاده شده‌اند، اختصاص داده شده است.

اپلیکیشن‌ها

اپلیکیشن‌های سیستم عامل اندروید با استفاده از کیت برنامه نویسی نرم افزار اندروید یا SDK و گاهی با زبان جاوا نوشته می‌شوند. زبان جاوا ممکن است به همراه زبان C/C++ و ران تایم‌های غیر پیش فرضی که از C++ بهتر پشتیبانی می‌کنند، به کار گرفته شوند. از زبان برنامه نویسی Go نیز با رابط کاربری برنامه نویسی محدود پشتیبانی می‌شود. در مه 2017، گوگل اعلام کرد که اندروید از زبان برنامه‌نویسی Kotlin پشتیبانی می‌کند.

SDK شامل مجموعه‌ای از ابزارهای توسعه، از جمله دیباگر، آرشیو نرم افزار، یک شبیه ساز بر اساس QMEU، سندسازی، کد نمونه و بخش آموزشی است. محیط توسعه یکپارچه گوگل یا IDE با نام Eclipse، از پلاگین ابزار توسعه اندروید یا ADT استفاده می‌کند. در دسامبر 2014، گوگل بر اساس Intellij IDEA، اندروید استودیو را به عنوان IDE اصلی اندروید عرضه کرد. از دیگر ابزارهای توسعه اندروید می‌توان به کیت توسعه خام (NDK) برای اپلیکیشن‌های ساخته شده به زبان C یا C++، Google App Inventor و فریم ورک‌های مختلف چند پلتفرمی اشاره کرد. در ژانویه 2014، گوگل از فریم ورکی بر اساس Apache Cordova برای پورت اپلیکیشن‌های HTML5 به اندروید رونمایی کرد.

اندروید به گستره وسیعی از اپلیکیشن‌های Third Party دسترسی دارد که با دانلود APK اپلیکیشن و نصب آن، قابل استفاده هستند. این اپلیکیشن‌ها از طریق فروشگاه‌های دیجیتال مختلف قابل دریافت هستند. Google Play Store، فروشگاه اصلی برای دریافت اپلیکیشن‌های اندروید است و تمام مجوزهای گوگل را داراست. گوگل پلی به کاربر اجازه می‌دهد تا میان اپلیکیشن‌ها جستجو داشته باشد و اپلیکیشن مورد علاقه خود را دانلود یا آپدیت کند. تعداد اپلیکیشن‌های گوگل پلی تا ژوئیه 2013 از مرز یک میلیون و تعداد اپلیکیشن‌های نصب شده از مرز 50 میلیارد گذشت. تعداد کاربران ماهانه اپلیکیشن‌های گوگل در ماه مه 2017، از مرز 1 میلیارد نفر عبور کرد.

سرویس Google Play Store، منبع اصلی دریافت اپلیکیشن، بازی و فایل‌های رسانه‌ای برای گوشی‌های اندروید است. به دلیل ساختار باز اندروید، فروشگاه‌های دیگری نیز برای دریافت اپلیکیشن وجود دارند که ممکن است دارای اپلیکیشن‌هایی باشند که گوگل اجازه انتشار آن‌ها را نداده است. از جمله این فروشگاه‌ها می‌توان به Amazon Appstore، GetJar و SlideMe اشاره کرد. فروشگاه F-Droid تنها به عرضه اپلیکیشن‌های رایگان و اوپن سورس می‌پردازند.

مدیریت حافظه

از آنجایی که دستگاه‌های اندروید عمدتا با باتری کار می‌کنند، این سیستم عامل به گونه‌ای طراحی شده که کمترین مقدار قدرت را مصرف کند. هنگامی که یک اپلیکیشن مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، سیستم آن را در حالت نیمه فعال قرار می‌دهد تا در صورت لزوم، به سرعت آن را فعال کند. اپلیکیشن در این حالت، از CPU یا منبع برق استفاده نمی‌کند. اندروید اپلیکیشن‌های ذخیره شده در حافظه را به صورت خودکار مدیریت می‌کند. هنگامی که حافظه کم باشد، سیستم عامل به صورت نامحسوس و خودکار، اپلیکیشن‌های غیر فعال را می‌بندد و این کار را از اپلیکیشن‌هایی شروع می‌کند که مدت زمان بیشتری را غیر فعال بوده‌اند. وبسایت Lifehacker در سال 2011 گزارش داد که اپلیکیشن‌های مدیریت حافظه، به سیستم عامل صدمه می‌رسانند.

واقعیت مجازی

در کنفرانس Google I/O در مه 2016، گوگل از پلتفرم واقعیت مجازی Daydream مخصوص گوشی‌های هوشمند به همراه کنترل مخصوص رونمایی کرد. این پلتفرم همراه با سیستم عامل اندروید نوقا عرضه شد.

پلتفرم واقعیت مجازی DayDream

سخت افزار

پلتفرم سخت افزاری اصلی اندروید ARM، معماری ARMv7 و ARMv8-A با معماری x86، MIPS و MIPS64 است و پشتیبانی از معماری x86-64 نیز در نسخه‌های بعدی به آن افزوده شد. پروژه غیر رسمی Android-x86، پشتیبانی از معماری x86 را پیشتر از عرضه رسمی این پلتفرم به اندروید اضافه کرد. پشتیبانی از معماری MIPS نیز پیش از عرضه رسمی آن توسط گوگل به این سیستم عامل اضافه شده بود. از سال 2012، دستگاه‌های اندروید با پردازنده اینتل به بازار آمدند. در کنار ارائه پشتیبانی از پلتفرم 64 بیت، اندروید ابتدا از معماری x86 و سپس از معماری ARM64 پشتیبانی کرد. از زمان اندروید 5.0، پشتیبانی از نسخه‌های 64 بیت تمام پلتفرم‌ها در کنار نسخه‌های 32 بیتی افزوده شد.

حداقل رم لازم برای اجرای اندروید 5.1، رم 512 مگابایت برای نمایشگرها با تراکم پیکسلی نرمال و 1.8 گیگابایت برای نمایشگرها با تراکم پیکسلی بالا است. مقدار رم پیشنهادی برای اندروید 4.4، حداقل 512 مگابایت و برای دستگاه‌های با رم پایین، 340 مگابایت است که این مقدار بدون احتساب رم لازم برای قطعات سخت افزاری است. اندروید 4.4 به پردازنده با معماری 32 بیتی ARMv7، MIPS یا x86 و پردازنده گرافیکی OPENGL ES 2.0 است. اندروید از OpenGL ES 1.1، 2.0، 3.0، 3.1، 3.2 و Vulkan پشتیبانی می‌کند. برخی اپلیکیشن‌ها نیازمند نسخه مخصوصی از OpenGL ES و پردازنده گرافیکی به خصوصی برای اجرا هستند.

دستگاه‌های اندروید به قطعات سخت افزاری مختلفی چون دوربین عکسبرداری و فیلمبرداری، GPS، سنسور جهت، کنترلر بازی، شتاب سنج، ژیروسکوپ، فشارسنج، مغناطیس سنج، حسگر مجاورت، حسگر فشار، دماسنج و نمایشگر لمسی مجهز هستند. برخی قطعات سخت افزاری مورد نیاز نیستند اما به یک استاندارد در سخت دستگاه‌های اندروید تبدیل شده‌اند. برخی از سخت افزارها نیز در ابتدا ضروری بودند اما با توسعه این سیستم عامل، از برخی دستگاه‌ها حذف شدند که از این موارد می‌توان به میکروفون اشاره کرد. در ابتدا، دستگاه‌های اندروید از دوربین‌های با فوکوس خودکار یا ثابت پشتیبانی می‌کردند اما اکنون این محدودیت برداشته شده است.

علاوه بر اجرای روی انواع مختلف تلفن و تبلت، این سیستم عامل روی کامپیوترهای خانگی نیز قابل اجراست. نسخه‌های مخصوصی از این سیستم عامل با معماری x86 برای کاپیوترهای خانگی عرضه شده‌اند و همچنین می‌توان از شبیه سازهای سیستم عامل اندروید استفاده کرد.

استقبال

استقبال اولیه از اندروید در هنگام عرضه آن در سال 2007، چندان گرم نبود. اگرچه تحلیلگران از هدف شرکت‌های همکار با گوگل قدردانی کردند، اما معتقد بودند که کمپانی‌های سازنده گوشی‌های هوشمند، حاضر به ترک سیستم عامل گوشی‌های خود برای استفاده از اندروید نخواهند بود. ایده یک پلتفرم توسعه اوپن سورس بر اساس لینوکس، بسیار جذاب به نظر می‌رسید، اما این سیستم عامل رقیب‌های قدرتمندی مانند نوکیا و مایکروسافت داشت. نوکیا به این سیستم عامل اهمیتی نداد و تیم سازنده سیستم عامل ویندوز موبایل نیز آن را چندان قدرتمند نمی‌دانست.

با گسترش روز افزون این سیستم عامل و نصب آن روی اکثر گوشی‌های موبایل، منتقدان اظهار کردند که دلیل موفقیت این سیستم عامل، ماهیت اوپن سورس آن است که رقیبان را نیز وادار کرد تا به سراغ نسخه‌های شخصی سازی شده از اندروید برای دستگاه‌های خود بروند و اکنون این سیستم عامل به عنوان پلتفرم اصلی نصب یک نرم افزار شناخته می‌شود. اندروید به کاربر آزادی عمل بسیاری برای شخصی سازی و استفاده از اپلیکیشن‌های گوناگون می‌دهد که همین از نقاط قوت و جذب آن است.

علیرغم این که اندروید پر استفاده ترین سیستم عامل حال حاضر است، اما منتقدان معتقدند که گوگل نتوانسته از این سیستم عامل و ویژگی‌های آن در سایر محصولات و مخصوصا خدمات وب برای کسب درآمد استفاده کند. وبسایت Verge معتقد است که به دلیل قابلیت شخصی سازی بسیار زیاد، گوگل کنترل این سیستم عامل را از دست داده است. در سال 2014، گوگل برای نشان دادن اهمیت این سیستم عامل، شروع به عرضه دستگاه‌هایی با لوگوی اندروید کرد.

از مشکلات سیستم عامل اندروید، چند پارگی است که باعث شده تا دستگاه‌های مختلف اندروید، دارای نسخه‌های بسیار متفاوتی از اپلیکیشن‌ها شوند و به اکوسیستم واحد اندروید آسیب بزنند و این سیستم عامل، از این نظر در برابر iOS، حرفی برای گفتن ندارد. به گفته وبسایت Open Signal در ژوئیه 2013، بیش از 11 هزار و 868 مدل مختلف دستگاه اندروید با نمایشگرهای مختلف و 8 نسخه از این سیستم عامل، فعال هستند، در حالی که اکثریت کاربران iOS از آخرین نسخه این سیستم عامل و آخرین مدل آیفون استفاده می‌کنند. منتقدان معتقدند که این چند پارگی باعث شده تا اکثر بازار موبایل در اختیار گوشی‌های هوشمند رده پایین با مدل‌های قدیمی اندروید باشد.

دیگر کاربردها

گوگل انواع مختلف سیستم عامل اندروید را برای مصارف و دستگاه‌های مختلف تولید کرده که از آن‌ها می‌توان به Android Wear برای دستگاه‌های پوشیدنی مانند ساعت‌های هوشمند، Android TV برای تلویزیون‌ها، Android Auto برای خودروها و Brillo یا Android Things برای دستگاه‌های هوشمند و «اینترنت همه چیز» اشاره کرد.

رابط کاربری android wear

ماهیت باز و قابل دستکاری اندروید به سازندگان دستگاه‌های مختلف اجازه داده تا از این سیستم عامل در وسایل الکترونیکی مختلفی مثل لپ تاپ و نوت بوک، اسمارت بوک، دوربین، هدفون، سیستم‌ خانه‌های هوشمند، کنسول‌های بازی، آینه، پخش کننده مدیا و تلفن‌های خانگی استفاده کنند.

Ouya، یک کنسول خانگی با سیستم عامل اندروید بود که با استفاده از کمک‌های مردمی و جمع آوری مبلغ 8.5 میلیون دلار تولید شد و راه را برای دیگر کنسول‌های بازی مانند Nvidia Shield هموار کرد.

در سال 2011، گوگل از [email protected] رونمایی کرد که یک پلتفرم برای کنترل خانه‌های هوشمند و کنترل قطعاتی چون لامپ، پریز برق و ترموستات است. نمونه اولیه این پلتفرم، یک لامپ بود که با یک گوشی موبایل یا تبلت قابل کنترل بود. گوگل اظهار کرد که قصد دارد برای خانه‌ها، یک سیستم فضای ابری ایجاد کند تا بتوان تمام اجزای یک خانه را با اندروید کنترل کرد.

در سال 2011، کمپانی Parrot، از یک سیستم استریو خودرو به نام Asteroid بر اساس سیستم عامل اندروید رونمایی کرد و در سال 2012 نیز نسخه جدید این سیستم را با نمایشگر لمسی عرضه کرد. در سال 2013، Clarion سیستم استریو AXI را عرضه کرد. در ژانویه 2014، در نمایشگاه CES، گوگل از Open Automotive Alliance رونمایی کرد که متشکل از چندین کمپانی معروف خودروسازی از قبیل آئودی، جنرال موتورز، هیوندای و هوندا و کمپانی انویدیا است که قصد دارد تا یک سیستم عامل واحد بر مبنای اندروید برای سیستم‌های صوتی تصویری خودروها تشکیل دهند.

سیستم عامل اندروید به صورت پیشفرض روی برخی لپ‌تاپ‌ها نصب است و کاربر نیز می‌تواند آن را به اختیار خود، روی کامپیوترهای خانگی نصب کند. در این دستگاه‌ها، اندروید از کیبورد، موس و ترکیب دکمه‌های alt+tab برای جابجایی میان اپلیکیشن‌ها پشتیبانی می‌کند. در دسامبر 2014، منتقدان اشاره کردند که سیستم عامل اندروید روی کامپیوترها کارایی بهتری دارد.

در اکتبر 2015، وال استریت ژورنال گزارش داد که اندروید تبدیل به سیستم عامل اصلی گوگل برای لپ تاپ‌ها بدل خواهد شد و با سیستم عامل Chrome OS ترکیب خواهد شد. سوندار پیچای، مدیر عامل گوگل اظهار کرد در آینده نزدیک، خط میان موبایل و کامپیوتر، بسیار کمرنگ خواهد شد.

کلیدواژه : اندروید
مهتاب جهاندار
ارسال دیدگاه