عکس تفاوت VPS و ابر

در این مقاله بطور کلی به تفاوت سرور مجازی VPS و ابر Cloud می‌پردازیم. بصورتی که با نکات جزئی اما مهم در تفاوت‌های آن‌ها آشنا می‌شویم.

میزبانی VPS چیست؟

VPS کوچک شده‌ی عبارت Virtual Private Server به معنای سرور مجازی شخصی است. در این سبک از میزبانی یک سرور فیزیکی داریم که به چندین سرور مجازی کوچک‌تر تقسیم شده است. با وجود این که از نظر فیزیکی بخشی از یک سرور اصلی هستند، اما هر یک از این سرورهای مجازی بعنوان محیط سرور اختصاصی خود عمل می‌کنند.

از آنجا که شما بخش اختصاصی و منابع اختصاصی سرور خود را دارید، میتوانید همانطوری که می‌خواهید سرور خود را پیکر بندی کنید. با همه‌ی این موارد، یک خطر برای میزبانی بصورت VPS است و این است که اگر یک سرور فیزیکی خراب شود. تمامی VPSهایی که از آن سرور استفاده می‌کنند نیز خراب می‌شود.

میزبانی ابری چیست

میزبانی ابری به گونه‌ای است که میزبانی وبسایت یا سرویس شما به شبکه‌ای از ماشین‌های مجازی توانمند و نامحدود دسترسی پیدا می‌کند. تمامی این ماشین‌های مجازی به شبکه‌ای از سرورهای فیزیکی که به هم متصل هستند متکی هستند.

با اتصال این ماشین‌های مجازی به یکدیگر میزبانی ابری تا حدودی شبیه به یک VPS بزرگ عمل می‌کند. از تفاوت‌های اصلی بین میزبانی ابری و میزبانی بصورت VPS در این است که بجای داشتن یک سرور اختصاصی، منابع در بین دسته‌ای از ماشین‌های فیزیکی مختلف توزیع شده است.

با استفاده از میزبانی ابری از استفاده سرور‌های متعدد سود می‌برید و همچنین منابع بیشتری در اختیار دارید. هر زمانی که بخواهید می‌توانید پاسخگویی به ترافیک دریافتی خود را برآورده کنید یا قدرت سرور خود را افزایش دهید.

بصورت کلی یک سرور خصوصی مجازی یا VPS و یک سرور ابری(Cloud server) در تنظیمات اولیه خود مشابه یک دیگر هستند. تفاوت اصلی این دو در زمان استقرار و مدیریت هر سرور است. یک VPS بر روی یک سرور فیزیکی یکتا میزبانی می‌شود. اما یک سرور ابر بر روی یک پارتیشن مجازی میزبانی می‌شود که این پارتیشن مجازی، خود متشکل از چندین سرور فیزیکی برای حداکثر مقیاس پذیری و در دسترس بودن است.

پیش از خواندن ادامه‌ی این مقاله، پیشنهاد میکنیم که ویدیوی 30 ثانیه‌ای زیر را در خصوص تفاوت VPS و ابر ببینید:

تفاوت‌های سرور مجازی و ابر

مقیاس‌پذیری

از لحاظ مقیاس پذیری، یکی از بزرگترین مشکلات سرورهای خصوصی مجازی(VPS) این است که قابلیت مقیاس‌پذیری بالایی ندارند. در طرف مقابل، زیرساخت ابری به شما این اجازه را می‌دهد تا بنا به نیازهای سرور(زیاد و کم شدن نیازمندی منابع سرور) مقیاس بزرگ‌تر یا کوچک‌تری را شامل شود.

بطور مثال فرض کنیم که سایتی داریم که در دو سرور مجزا، یکی VPS و دیگری Cloud در حال سرویس است. در نوع VPS با کاهش لحظه‌ای دسترسی به منابعی مانند Ram و CPU عملکرد سایت دچار اشکال می‌شود. اما در سرویس Cloud این موضوع به راحتی حل می‌شود. به این گونه که اگر بنا به شرایطی برای مثال سرور اول به حد اشباع رسیده باشد، سرور دیگری آماده اجرا است تا به ترافیک ورودی سایت شما و درخواست کاربران شما پاسخ دهد.

در مثال بالا دیدیم که از لحاظ مقیاس‌پذیری، در حالت سرور خصوصی مجازی دچار قطع شدن سرویس در مدت زمانی می‌شدیم اما در حالت ابری رفع این مشکل آسان‌تر بود.

دسترسی بالا

به علت حفاظت از خرابی، ابر دارای دسترسی بالاتری است. به این علت که در زیرساخت ابری سرور شما همیشه آنلاین است. زمانی که سرور خراب شود، در زیرساخت ابری سرور ابری شما می‌تواند بار یک سرور را با سایر سرورهای متصل در زیرساخت به اشتراک بگذارد.
درباره VPS این اتفاق نمی‌افتد. چون شما نرم‌افزار مجازی سازی را فقط روی یک Hypervisor دارید که ممکن است دچار خرابی شود. اما در ساختار ابری چندین سرور داریم که با Hypervisor میزبانی و مدیریت ماشین‌های مجازی را انجام می‌دهند.

زیرساخت‌های سفارشی

هر ارائه دهنده سرویس VPS خوب، نوعی سفارشی سازی خاص را بر روی VPS خود ارائه میدهند. در حالی‌که در سرورهای ابری می‌توانید از بین صدها سیستم عامل و الگوهای تعریف شده‌ی متفاوت استفاده کرده و یا الگوی خود را ایجاد کنید.
مقدار دقیق فضای ذخیره سازی خود را تعیین کنید و افزونه‌های خودکار لود بالانسر(Load Balancer) و یا فایروال anti-spoof(ضد جعل) اضافه کنید و بسیاری از چارچوب‌ها و ابزار دیگر را استفاده کنید.

 کلام آخر

بطور کلی میتوان گفت که سرور ابری، مقیاس پذیر و سفارشی‌ترین نسخه‌ی VPS بدون محدودیت است.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

بستن
مقایسه
X